Een woordje geschiedenis

Op 11 november 1919 werd de “Nationale Maatschappij voor de Goedkope Woning” opgericht met als doel het verstrekken van leningen aan lokale woningbouwverenigingen tegen lage interesten op zeer lange termijn. In 1921 werden in het Antwerpse initiatieven genomen om door gezamenlijke inspanningen van meerdere verenigingen één grote tuinwijk van 1000 tot 1500 woningen te bouwen. Partijpolitieke en andere meningsverschillen verhinderden de samenwerking. In 1922 nam Adelbert Kennis, op dat moment ondervoorzitter van “Unitas” (een vereniging van kantoorbedienden met eigen mutualiteit en pensioenkas), samen met Edward Leonard, (bediende bij het fotobedrijf Gevaert en tevens architectuurcriticus en redactiesecretaris van de “Bouwgids), het initiatief om een tuinwijk-wooncomplex met huurderscoöperatief te bouwen aan het Boekenbergpark. Kennis werd de eerste voorzitter en Leonard zaakvoerder.

Door aankoop van een klein aandeel werd men lid van het coöperatief en tegelijk mede-eigenaar. Daarna diende men een maandelijkse bijdrage te storten als afbetaling van het geleende kapitaal, gelden die bedoeld waren voor de werkingskosten van het coöperatief en voor het onderhoud van de tuinwijk- omgeving. Tevens werden in andere randgemeenten dergelijke individuele initiatieven genomen. In 1923 werd de toestemming gegeven voor de aankoop van een strook grond voor een 200-tal woningen. Gelet werd vooral op de kwaliteit: vlak bij de stad maar toch “op den buiten”. Het Unitashuurders- coöperatief koos voor de naaste omgeving van het door de gemeente Deurne in 1914 aangekochte kasteeldomein Boekenberg, dat echter maar 5 jaar later als “park” werd opengesteld. “Den buiten” was eveneens een gok op lange termijn, want enkele decennia later en zelfs tot op heden werden open ruimten verkaveld.

Design with Sycro Solutions: Luc Vandeput - www.lucvandeput.be